Share This Post

Nieuws

Wiet Wetgeving Wereldwijd

Wiet Wetgeving Wereldwijd

Hoe zit het nou met Wiet Wetgeving Wereldwijd? Tot dusver is Uruguay het enige land ter wereld dat cannabis landelijk heeft gelegaliseerd. Op alle andere plekken waar men cannabis of hasj zonder veel trammelant kan kopen, bestaan er haken en ogen; of de verkoop wordt slechts gedoogd, zoals in Nederland in Spanje, of de middelen zijn alleen op medicinale basis toegestaan, zoals in enkele staten van de VS, in Jamaica en Duitsland. Elders kent de legaliteit binnenlandse grenzen, zoals in Colorado en de andere acht staten van de VS plus Washington D.C., waar de plant in een referendum na een 100-jarig verbod inmiddels is gelegaliseerd, ook voor genotsdoeleinden.

Uruguay was niet voorbereid

Als we de blik richting Zuid-Amerika wenden dan blijkt dat de situatie in Uruguay bijna vier jaar na de legalisering niet datgene gebracht heeft wat andere landen voor ogen staat met dezelfde maatregel:

– consumenten in Uruguay hebben nog steeds niet de mogelijkheid om legaal cannabis te kopen.  Uruguayaanse media meldden onlangs dat het verkoopsysteem via apotheken deze zomer van kracht zou kunnen worden. Dit is echter bij lange na niet de eerste keer dat iets dergelijks wordt gemeld, aangezien het systeem ook al in 2015 en 2016 van start zou gaan;

– meer dan 60 procent van de in het land geconsumeerde toppen wordt nog steeds illegaal uit Paraguay het land in gesmokkeld;

– ten gevolge van de juridisch onduidelijk gedefinieerde status (het privé kweken van cannabis en die overhandigen aan vrienden of bekenden voor consumptiedoeleinden is legaal, commerciële toppen echter niet) is er een enorm grijs gebied ontstaan waarin met cannabis belastingvrij veel geld wordt verdiend. In Uruguay heeft men op politieke gronden gelegaliseerd, omdat het als eerste land ter wereld een signaal tegen de oorlog tegen drugs wilde geven. Helaas heeft voormalig president Mujica indertijd niet aan de kortetermijngevolgen gedacht die de weinig doordachte en tamelijk haastige legalisering met zich mee zou brengen. Het kleine land, ingeklemd tussen Brazilië en Argentinië, zal weliswaar de geschiedenis ingaan als het eerste land dat cannabis legaliseerde, maar het zal niet het eerste land zijn dat over een goed functionerend reguleringsmodel beschikt.

Colorado, Washington, Oregon etc. kunnen niet als voorbeeld dienen

In de staten van de VS waar op dit moment cannabis legaal is, zijn niet zelden voorbeeldige reguleringssystemen opgezet. In de meeste staten had men reeds ervaring met een medicinale-cannabisprogramma, dat gebruikt kon worden bij de herinvoering van legalisering voor recreatieve doeleinden. Dergelijke systemen behelzen kwaliteitscontrole, transparante etikettering, bescherming van de jeugd, veiligheid ten aanzien van kinderen, preventie en ook veel economische aspecten, zoals de belastingopbrengsten die een dergelijke nieuwe markt nu eenmaal genereert.

In de acht staten van de VS en Washington D.C. heeft men echter met andere problemen te kampen. Omdat cannabis volgens de federale wetgeving van de VS nog steeds een “Schedule 1”-drug is, moeten producenten, handelaren en klanten voorzichtig zijn:

– de bankenwet van de Verenigde Staten is een federale wet. Alle transacties moeten dus contant afgerekend worden. Voor winkels betekent veel contant geld een groter veiligheidsrisico;

– op plekken die op federaal VS-gebied liggen blijft cannabis illegaal. Dit betreft onder andere luchthavens, treinstations, vele instanties, sommige snelwegen en vele andere plekken in de publieke ruimte;

– omdat onder de federale wetgeving in de Verenigde Staten zelfs medicinale cannabis illegaal is, kunnen VS-producenten slechts zeer beperkt handelen. Hun collega’s in Canada, Nederland en Israël exporteren inmiddels reeds toppen en kennis naar het buitenland. Op middellange termijn lijkt dit in de VS onmogelijk.

Hoe vooruitstrevend en duurzaam op plaatselijk niveau ook gereguleerd wordt, het federale cannabisverbod verhindert vooruitgang op landelijk niveau. Er bestaat geen rechtszekerheid en daarmee een enorm grijs gebied, iets wat zowel investeerders als ondernemers afschrikt. Om die reden kan de Verenigde Staten geen voorbeeld zijn voor regulering.

Spanje en Nederland handelen halfslachtig

De modellen in Spanje en Nederland hebben verschillende uitgangspunten. In Spanje worden cannabisclubs door de opiumwet getolereerd vanwege hun private karakter. In Nederland zijn het de gedoogde coffeeshops die hun waren illegaal inkopen, een compromis van 40 jaar halfslachtig drugsbeleid, dat tot 15 jaar geleden als liberaal gold.

Beide modellen hebben echter gemeen dat aan de toonbank de waren gedoogd worden. In Nederland vallen ze officieel vanuit de hemel de coffeeshop in en in Spanje mogen ze niet de winkel binnengebracht noch daar geteeld worden, en zijn ze dus eveneens van hemelse oorsprong. In Spanje is gemeenschappelijke teelt door clubs op privéterrein weliswaar wettelijk toegestaan, maar zodra de oogst naar het clublokaal vervoerd wordt, is zij een mogelijke prooi voor de narcoticabrigade. Het transport is, ondanks de toegestane kweek en legale clubs, namelijk illegaal omdat dit plaatsvindt op de openbare weg.

Om die reden zijn Spanje noch Nederland goede voorbeelden, alhoewel in principe beide modellen verder opgewaardeerd zouden kunnen worden. Zowel de coffeeshops als de clubs bieden namelijk vaak goede kwaliteit aan tegen redelijke prijzen, zorgen voor jeugdbescherming en preventie, en betalen belasting. In beide landen echter zal de poging om consumptie en kleinverbruik te tolereren stranden zolang leveranciers, producenten en alle betrokkenen er niet bij betrokken worden.

Zodra de politiek bereid is een daad te stellen, kan in beide landen een reeds bestaande, landelijke structuur van clubs en shops gebruikt worden. Bijna iedereen houdt zich nu al aan zelf opgelegde regels ten aanzien van jeugd- en gebruikersbescherming, iets dat in de toekomst landelijk gereguleerd moet worden.

In Noord-Korea functioneert het ook zonder regels

Waarschijnlijk weten de meeste Noord-Koreanen niet dat ze een internationaal gerespecteerde plant roken of dat de in het Westen het vaakst geconsumeerde illegale substantie daar in grote hoeveelheden voor een spotprijs op de markt verkocht wordt. Ook al beschikt Noord-Korea over weinig zaken die ons tot voorbeeld kunnen dienen, zouden we toch wat kunnen leren van hun relaxte omgang met hennep. Cannabis op de vrijdagmarkt verkopen is als reguleringsmodel echter ongeschikt en politiek ook niet echt haalbaar.

Ook ongeschikt zijn modellen in regio’s als Noord-Marokko, Libanon, Afghanistan, Hindoekoesj en alle andere plekken op de wereld waar cannabis op grond van haar culturele status ondanks een verbod toch gekweekt en verhandeld wordt. Overal waar een dergelijke vorm van regulering gehanteerd wordt, vormt zij een bron van overheidscorruptie.

Canada lijkt klaar te zijn

De regering Trudeau is nu zo ver gevorderd met haar legaliseringsplannen dat zij 1 juli 2018 als datum voor de herlegalisering van cannabis genoemd heeft. Sinds 2016 werkt een Canadese commissie aan een regelgeving die de overgang van illegaal naar legaal zo probleemloos mogelijk moet laten verlopen. Op die manier konden twijfels weggenomen en critici gehoord worden, kon er rekening gehouden worden met hun bezwaren en bijzondere wensen en konden alle partijen betrokken worden bij dit ingewikkelde proces. Bovendien heeft de regering aangekondigd de nieuwe wet in overeenstemming te brengen met het enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties inzake verdovende middelen. Daarin zijn tot dusver Uruguay noch de VS-staten waarin cannabis legaal is geslaagd. Om die reden zijn beide landen dan ook berispt door de VN.

Wanneer Canada in 2018 legaliseert, blijven er op grond van de jarenlange voorbereiding waarschijnlijk weinig vragen meer over. Landen die op internationaal niveau een voorbeeld zoeken, zouden zich ten aanzien van cannabis moeten oriënteren op Canada. Want legalisering is ongetwijfeld een kwestie van redelijkheid. Zij functioneert echter niet met een halfslachtige aanpak (Nederland en Spanje) noch spontaan (Uruguay), maar alleen met een brede visie en gezond verstand.

Bron: SensiSeeds

Share This Post

Leave a Reply